"คนที่ทำผิดทำอะไรเอาไว้ไม่ดี หากออกมาสารภาพและขอโทษในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป จะได้ลดโทษลงกึ่งนึงใช่ไหม"

มันก็ไม่เสมอไปหรอก จริงไหม

ช่วงนี้รู้สึกผิดกะพ่อนิดหน่อย ...ไม่ล่ะ มากโขอยู่

ปากไวก็สวนไว

คิดว่าอาการนี้คงไม่หายในเร็ววัน

ความผิดก็คือความผิด ต่อให้เวลาผ่านไป หรือเราลืมเลือนมันไป ความผิด ก็ยังเป็นความผิดอยู่วันยันค่ำ

ก็นะ....

ในที่สุดก็เริ่มรู้สึกว่า ตัวเอง ได้ทำอะไร ด้วย ตัวเอง ได้เสียที ในรอบหลายเดือน
แม้บางอย่าง จะสับสน
แม้บางอย่าง จะผิดหวัง
แต่
มันก็มีบางอย่างที่ยังพอทำได้ เพื่อตัวเอง
จากนี้ไป ไม่รู้ว่าจะมีอะไรรออยู่
แต่ก็อยากจะพยายามนะ
เพียงแค่ตอนนี้ ขอพัก ให้หายเหนื่อย
ทำตัวเองให้เข้มแข็ง แข็งแรง กว่านี้เสียก่อน
แล้วเราจะกลับมาสู้กันใหม่
สิ่งแปลกใหม่ที่เราจะค้นฟา
เราต้องทไฟ้ๆก้ ซิ่น่า...
ไม่แน่ อาจจะเปลี่ยนอะไรได้ด้วยมือนี่ ก็ได้

ความเจ็บป่วย ความเศร้าโศก ความสูญเสีย
ทุกสิ่งทุกอย่างรอบกายดูจะวนเวียนอยู่กับสิ่งเหล่านี้
มันทำให้เกิดคำถาม
ว่าทำไม
แต่ถึงแม้จะเฝ้าทบทวน
ถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็คงจะไม่มีคำตอบ
ไม่มีใครจะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นได้
ที่หลงเหลืออยู่ ก็คงมีแค่เพียงคำถามต่อตัวเอง
ว่าสิ่งที่หายไปนั้น
มีค่าอะไรกับตัวเราบ้าง

"ที่เมืองจีนก็มีขาย..."

มันอาจจะเป็นวลีที่ฟังดูธรรมดาๆ
แต่เมื่อดูคนพูด ดูสถานการณ์แล้ว
มันเป็นมากกว่า การจะบินไปซื้อของก๊อปราคาไม่กี่หยวนกลับบ้าน

เพราะคนๆนั้นกำลังพูดถึง ไต ของ มนุษย์

 

ใช่...ไต....

และคนที่เป็นโรคถึงกับต้องการไตนั้น ก็คือ พ่อ ของคนที่พูดเอง

สงสัยเหลือเกิน ว่าอะไรทำให้คนๆนึงพูดคำแบบนั้นออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย
ไม่สะทกสะท้านอะไรแบบนี้ เหมือนเป็นเรื่องของคนอื่น โอเค คนอื่นแน่ล่ะในเมื่อ ไตนั่นมันไม่ได้มาจากตัวคุณเองนี่

 

คนฟังอย่างเรารู้สึกเศร้าใจ อะไรที่ทำให้คนคิดว่า เงินจะซื้อทุกอย่างได้
อะไรที่ทำให้คน คิดว่า ไปเอาของคนอื่นมาคงจะดีกว่าบริจาคของตัวเองให้พ่อ

 

นี่ชีวิตฉันจะต้องเกี่ยวดองกับคนที่มีความคิดแบบนี้จริงๆเหรอ?

 

แค่คิดก็รู้สึกสงสาร...สงสารตัวเขาเอง เพราะเมื่อมองไปในตาของคนที่อยู่ใกล้ตัวของเขาที่สุด

คำตอบของคำถามที่ว่า "ถ้าเป็นแก แกจะบริจาคให้แม่แกไหม" นั้นมันก็อยู่ตรงนั้นเช่นกัน

 

"ที่เมืองจีนก็มีขาย..." อืม ถ้าอย่างนั้นก็เชิญไปหาซื้อกันมาเองเถิด...ฉันก็จะไม่ขอยุ่งเกี่ยวใดๆด้วยหรอก

เพราะคนที่ป่วย ก็เป็น "คนอื่น" สำหรับฉัน เหมือนอย่างที่ คุณ กำลังทำกับ คนๆหนึ่งเช่นกัน

 

 

ช่วงนี้รู้สึกตัวเองไร้ประโยชน์ดีจริง
ทำอะไรไม่ได้
ช่วยใครไม่ได้

จะทำอะไรได้

 

เพราะตัวเอง ยังช่วยไม่ได้

 

เบื่อ

เซ็ง

และ เจ็บเว้ย

 

ป่วยเยอะจังวะ ตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้ว
จะซวยอะไรนักหนาวะ
คุณยายก็เป็นแบบนี้อีก...
เราก็เป็นแบบนี้อีก...ใครจะดูแลใครกันแน่ชักงง

 

กรรมเวรที่ทำอะไรกับใครเขาไว้ คงกำลัง เอาคืนเรามั้ง

 

ช่วงนี้เริ่มเชื่อแฮะ

 

แต่ นอกจากพยายามรักษาตัวเองให้ดี สวดมนต์ไหว้พระทำใจสงบๆ แล้ว

 

เราจะทำอะไรได้?

 

คำตอบมันคงอยู่ตรงนั้นแล้วล่ะ

 

 

 

 

"ไม่รู้เป็นอะไร อธิบายไม่ได้ ทุกอย่างดูสับสนไปหมด และฉันก็ดูเหมือนจะทำอะไรกับมันไมได้เลย"

 

ใครบางคนเคยพูดเอาไว้

 

บางทีก็เหมือนจะเข้าใจความรุ้สึกนั้น

ไม่รุ้จะทำอะไร จะหยิบจับตรงไหน มันไม่มีอะไรที่เราจะทำได้เลย

เราหยุดมันไม่ได้
และเรารู้ว่ามันจะต้องมาถึงเข้าซักวัน

 

ตอนนี้ มันเหมือนกับการรอคอย
เราไม่ควรจะถือโทษโกรธเคืองกัน

เพราะมันก็เป็นเวลาเพียงแค่สั้นๆ

 

อีกไม่นานนักหรอก ที่ มัน จะมาถึง

 

เมื่อถึงตอนนั้น ขอใจนี้จงพร้อมรับ

ขอกายนี้จงมีแรง

ให้ผลัก ดัน ทั้งผู้อื่น และพยุงตัวเองให้ก้าวต่อไป

 

จากที่คิด จินตนาการ รู้ได้ว่ามันจะไม่ง่าย

 

แต่ก็ต้องก้าวต่อไป

 

จะไม่เที่ยวโอดครวญ หรือ พร่ำสอนใคร

 

ฉันจะยืน ด้วยขานี้

 

และก้าวต่อไปกับคนที่รักฉัน และ ฉันรัก

 

ทำเพื่อพวกเขา สู้ๆ

 

ไม่กลัวหรอกนะ ไม่กลัว คุณหรอก

 

ไม่กลัว... ไม่กลัวคุณหรอก

 

ถึงฉันจะรู้ดี รู้ดี ถึงการมาของ คุณก็ตามที

 

เมื่อไม่รู้ตัว
ก็อาจตกใจกับสิ่งที่เกิด และ กำลังจะเกิด
จะสับสน วุ่นวาย
และได้แต่นั่งถามอากาศธาตุว่า เหตุใด เพราะอะไร

เมื่อไม่รู้ตัว
เราจะไม่รับรู้สิ่งใด
และพอลืมตาตื่น ก็จะคิดว่ามันเป็นแค่ฝันไป

แต่ถ้าหากว่า ฝันนั้น ไม่ได้เป็นเพียงแค่ฝัน

ถ้าหากมันเป็นการใบ้บอก ถึงอะไรบางอย่างจะทำอย่างไร

 

เมื่อไม่รู้ตัว
และไม่ทันระวัง
มันก็จะใกล้เข้ามาจนหายใจแทบจะรดต้นคอ

 

และพอรู้ตัว

ยางทีทุกอย่างก็อาจจะสายเกินไป

 

บางที ให้มันเกิดขขึ้นอย่างกระทันหันคงจะดีกว่า?
จะต้องมานั่งนับ มองเวลาแล้วคอยคาดเดาว่า เร็วๆนี่ล่ะ อีกไม่นานหรอก

 

มันทรมานนะ ที่ต้องทำแบบนั้น

นี่เพียงแค่ไม่กี่วันเราก็ขนาดนี้แล้ว

แล้วต่อไป เราจะเป็นยังไง

 

ยังจะยิ้ม ได้เหมือนเดิมไหม

 

ทำไม มนุษย์ ถึงต้องเจอมัน ทั้งความทุกข์ ความเศร้า

 

ทำไม

 

ถ้าไม่รู้อะไรเลย...อาจจะดีกว่า

ร้องไห้ อยากร้องไห้
ไม่ได้รู้สึกเศร้าใจ หดหู่ใจแบบนี้มานานแล้ว

คนเราจะรู้สึกเศร้าใจกับสิ่งที่เห็น และ หดหู่ใจกับสิ่งที่ได้ยินซักกี่ครั้ง

ช่วงนี้ ดูเหมือนสิ่งเหล่านี้จะผ่านเข้ามาบ่อย

เหนื่อยใจ

แต่ก็มีใครอีกคนที่คงเหนื่อยใจ เหนื่อยกาย และรู้สึกเศร้า อยากร้องไห้มากกว่าเราหลายเท่า

เพราะอย่างนั้น ตัวเองจึงต้องเข้มแข็ง

หากว่า ความเข้มแข็งนี้ จะพอช่วยเป้นกำลังให้คนๆนั้นได้บ้าง

 

หดหู่ เศร้าใจ และ โกรธ

เมื่อได้ยินคำพูดที่ส่งผ่านมา ของคนที่ไม่เคยแคร์
ไม่สนใจใครอื่นนอกจากตัวเอง

และผลของคนที่ไม่เคยแคร์ ก็ส่งให้ เด็กอีกสองคน ได้กลายเป็นคนที่ไม่แคร์ หรือ...ไม่ได้รับรู้มากพอที่จะแคร์

 

เพียงเพราะ....ไม่ได้เกี่ยวพันธ์...กันเลยอย่างนั้นเหรอ?

แน่ใจแล้วเหรอ?

แน่ใจแล้วจริงๆเหรอ?

 

เศร้าใจ เหนื่อยใจ โกรธแทน

 

ก็แค่นั้น...

 

เราคงทำอะไรไม่ได้มาก

คงไปสะกิดให้เขารู้ตัวไม่ได้หรอก

 

ช่างเถิด

 

เดี๋ยวคงรู้กันเอง หวังว่า...

ไปทำบุญมา

โรครุมเร้า

ประสาทไม่ดีเป็นทุนเดิม

ก็รู้ว่าไม่ใช่เรื่องโชคลาง

แต่บางครั้ง การที่ได้หาที่พึ่งทางใจ มันก็ดี

หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น

 

หวังว่า จะรู้สึกดีกับชีวิตขึ้นมาบ้าง

 

ไม่ใช่ว่า ชีวิตไม่ดีนะ

 

แค่... อืม

 

บางอย่างมันขาดหาย

 

ไม่ได้รับการเติมเต็ม

 

โอเค เก็บเงินเลี้ยงน้องดีกว่า ฮ่ะๆ (ใช่เรื่องไหม)

 

fxxk the problems!

最近、わけわからないことで…寂しい

わけわからないことで…悲しい

そして、わけわからないことで…超嬉しい

 

わけわからないことだ

 

でも、こんなたくさん気持をさせて…ありがたいことだと思う。

 

ありがとう

Title: Lost
By J Album: Bloodmuzik
Translate by p.k.a


通り過ぎてゆく　時の中で　ふと感じる　自分のまま　有り続けるために　探すReason
toorisugite yuku toki no naka de futo kanjiru jibun no mama aritsuzukeru tame ni sagasu reason

เฝ้าตามหาความหมายเพื่อจะได้เป็นตัวเองอยู่เช่นนี้ต่อไป ทันใดก็รู้สึกตัวว่าได้เดินผ่านมาไกลในกาลเวลา

 

 

Yeah You've gone and lost your way You've gone lost your way

Once again your sanity is lost

どうする事も　出来ない日々が　また訪れる　ah　何度でも　ah 受け入れた　傷付く事
dou suru koto mo dekinai hibi ga mata otozureru ah nando demo ah ukeireta kizutsuku koto
วันเวลาที่ทำไม่ได้แม้แต่คิดหาหนทางออกนั้น ยังแวะเวียนผ่านมา    ไม่ว่าจะกี่ครั้งกี่หน ก็ยังคงอ้าแขนรับเข้ามา เรื่องราวที่ทำให้เกิดบาดแผล

 

 

通り過ぎた景色　遠くなる意識　透明になる　逃げ切れない　その暗闇　一人じゃ　耐え切れやしない
toorisugita keshiki tooku naru ishiki toumei ni naru nigekirenai sono kurayami hitori ja taekireyashinai
ทิวทัศน์ที่ผ่านเลยไป  สติที่ห่างออกไป จนกลายเป็นโปร่งแสง ความมืดมิดที่ไม่อาจหนีพ้น ด้วยกำลังเพียงคนเดียว คงไม่แม้แต่จะทานทนได้

 

 

You lost your way
Once again your sanity is lost

 

遠くを　見つめた　ガラスの様な　少女の瞳は
tooku wo mitsumeta garasu no you na shoujo no hitomi wa
เหม่อมองออกไปจึงมองเห็น ดวงตาที่ใสราวแก้วของ เด็กหญิงคนนั้น

声のない　叫びを　届かぬ　誰かにへと　伝えてた
koe no nai sakebi wo todokanu darekani e to tsutaeteta
เสียงตะโกนที่เงียบงัน ได้สื่อไปถึงใครก็ตามที่เสียงนั้นไม่อาจส่งไปได้
 

ひび割れた鏡が　写し出す　その景色は　今　静かに　崩れていく
hibiwareta kagami ga utsushidasu sono keshiki wa ima shizuka ni kuzureteiku
ภาพทิวทัศน์ที่สะท้อนผ่านกระจกร้าว ในยามนี้ ค่อยร่วงหล่นลงอย่างเงียบๆ 
 

また今日も何処かで光の場所を探して　今　密かに　瞳を閉じる
mata kyou mo dokoka de hikari no basho wo sagashite ima hisoka ni me wo tojiru
เพื่อที่ในวันนี้จะเฝ้าตามหาสถานที่ซึ่งยังมีแสงเรืองรองต่อไป  ในตอนนี้ โดยที่ไม่ให้ใครรับรู้ ฉันค่อยหลับตาลง

 

 

Gone and lost

 

 

 

Bitter nights Come again

(掴めない　emotionless night 落ちてゆく　emotionless night
tsukamenai emotionless night ochite yuku emotionless night
ไม่อาจไขว่คว้าไว้ได้ emotion less night ร่วงหล่นลงมา emotionless night
 

抜けだせない　emotionless night 明日へと
nukedasenai emotionless night ashita e to
ไม่อาจหนีรอดไปได้ emotionless night ก้าวผ่านไปยังวันพรุ่งนี้

遠くを　見つめた　ガラスの様な　少女の瞳は
tooku wo mitsumeta garasu no you na shoujo no hitomi wa
เหม่อมองออกไปจึงมองเห็น ดวงตาที่ใสราวแก้วของ เด็กหญิงคนนั้น

声のない　叫びを　届かぬ　誰かにへと　伝えてた
koe no nai sakebi wo todokanu darekani e to tsutaeteta
เสียงตะโกนที่เงียบงัน ได้สื่อไปถึงใครก็ตามที่เสียงนั้นไม่อาจส่งไปได้

途切れた　言葉を　探している　君の瞳は
togireta kotoba wo sagashiteiru kimi no hitomi wa
ดวงตาที่มองหา ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาของเธอนั้น

あふれる　涙を　届かぬ　誰かにへと　捧げてた
afureru namida wo todokanu darekani e to sasageteta
ล้นเอ่อด้วยน้ำตา เพื่อใครที่ความรู้สึกนี้ที่ไม่อาจส่งไปถึง

ひび割れた鏡が　写し出す　その景色は　今　静かに　崩れていく
hibiwareta kagami ga utsushidasu sono keshiki wa ima shizuka ni kuzureteiku
ภาพทิวทัศน์ที่สะท้อนผ่านกระจกร้าว ในยามนี้ ค่อยร่วงหล่นลงอย่างเงียบๆ 
 
 

また今日も何処かで光の場所を探して　今　密かに　瞳を閉じる
mata kyou mo dokoka de hikari no basho wo sagashite ima hisoka ni me wo tojiru
เพื่อที่ในวันนี้จะเฝ้าตามหาสถานที่ซึ่งยังมีแสงเรืองรองต่อไป  ในตอนนี้ โดยที่ไม่ให้ใครรับรู้ ฉันค่อยหลับตาลง

 

ひび割れた鏡が　写し出す　その景色は　今　静かに　崩れていく
hibiwareta kagami ga utsushidasu sono keshiki wa ima shizuka ni kuzureteiku
ภาพทิวทัศน์ที่สะท้อนผ่านกระจกร้าว ในยามนี้ ค่อยร่วงหล่นลงอย่างเงียบๆ

 

 

 

また今日も何処かで光の場所を探して　今　密かに　瞳を閉じる
mata kyou mo dokoka de hikari no basho wo sagashite ima hisoka ni me wo tojiru
เพื่อที่ในวันนี้จะเฝ้าตามหาสถานที่ซึ่งยังมีแสงเรืองรองต่อไป  ในตอนนี้ โดยที่ไม่ให้ใครรับรู้ ฉันค่อยหลับตาลง

 

何時の日か訪れる 安らかな時　願って　今　静かに　君に祈ろう　
itsu no hi ga otozureru yasurakana toki negatte ima shizukani kimi ni inorou
ขอร้องให้มีวันที่ความสงบสุขจะมาเยือน ในตอนนี้ ผมคิดจะขอพรนั้นให้เธอย่างเงียบๆ
 
 

How do we get out?

Sometimes when I felt that there is something missing in mylife.

Thing that I don't know what it is. The thing that I don't even know why i feel it's been missing.

But i keep on looking for it.

With hope.

With positive point of view.

Though sometimes...it makes me feel like annoying.

But I won't blame it on anybody but myself...for not try hard enough.

Yes i should blame it on myself

 

เพ้อเจ้อ กับ เพ้อฝัน

คำที่คล้ายกัน แต่ไม่เหมือนกัน

อันที่จริงมันแทบจะต่างกันแบบคนละขั้ว

 

แม้ว่าจะพูดไปเรื่อยๆ ดูไม่มีประโยชน์ ไม่มีประเด็น

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า จะทำให้เกิดขึ้นไม่ได้นี่นา

รู้ว่ามันอาจจะขัดใจไปบ้าง แต่ มันก็เป็นความสุข นะ อย่างน้อยมันก็น่าจะเป็นแบบนั้น

 

แล้วก็อีกคำที่ขอเถอะ "ทำไมไม่วางแผนชีวิตของตัวเอง"

 

แล้วเคยฟังแผน ของฉันบ้างไหม พอบอกว่าจะทำ ก็มองว่า จะดีเหรอ ไม่ดีมั้ง สุดท้ายก็ อย่าเลย

 

จนมันไม่อยากจะวางแผน อะไรแล้วไง

 

จนไม่ว่าจะพูดอะไรมา ก็จะบอกว่า "ก็ตามใจสิ"

 

แล้วท้ายที่สุดก็จะกลายเป็น ฝ่ายที่ถูกบอกว่า เป็น "คนเห็นแก่ตัว" ไป

และทั้งๆที่หมายความแบบนั้นจริงๆ ก็กลายเป็นว่า ฉันไปกดดัน ไปบีบบังคับเล่นสงครามประสาทอะไรกับคุณอีก

 

สุดท้ายมันก็จะเป็นฉันเองที่ถูกต่อว่า ว่า เห็นแก่ตัว และ ไร้น้ำใจ

 

 

ฉันก็ไม่ใช่คนดีเด่นอะไร

แต่ในใจก็คิกว่าอย่างน้อยก็ดีกว่าอีกคน

 

ในฐานะที่ทำดีแล้ว ขออะไรเป็นการตอบแทนความดีไม่ได้เหรอ

ใช้คืนให้แน่ล่ะ อย่างน้อยก็ขอตรงๆนะ

อย่างน้อยก็ไม่ได้ โกหกแล้วขโมยนะ

 

หรือถ้าไม่ให้ ก็จะหาวิธีเองล่ะ

 

 

สรุปว่า ฟังกันหน่อยได้ไหมอ่ะ

 

สักแต่ว่า หาว่า เพ้อเจ้อ

แล้วอะไรที่มันไม่เพ้อเจ้อ

อะไรที่มันจริงเหรอ

อะไรที่มันดีเหรอ

ก็บอกมาซิ่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อายุยี่สิบห้าแล้ว ฮ่ะๆ
คงเป็นปีที่หนัก อีกปี
เฮ้ คิดอีกทีนะ...ถ้าซักวันนึง เราจะตายเพราะ โรคหัวใจตอนอายุห้าสิบ

มันก็ครึ่งชีวิตได้แล้ว

แต่ถ้าจะตายตอนสามสิบ

มันก็แทบจะไม่มีเวลาเหลือแล้วล่ะซิ่

 

โอ้

 

เอาล่ะเน้อ สู้ต่อไป
ขอบคุณทึกคนที่ส่งแรงใจ คำอวยพรมาให้นะคะ

 

แม้แต่คนอย่างเราก็ยังได้รับ คำอวยพร ด้วยแฮะ

 

อืม...ไม่มีใครไม่เหมาะสมกับความหวังดีหรอกจริงไหม