kizutsuitemo

kizutsuiteru ore

ki wo tsukanaito

kizudarake

 

itsuka namida ga kawaku no

naiteru ore

mada namida tomerarenai no

namida dake

 

nemurasasete yo

kono ore wo

mou me wo toji tara

asu wo miezu

 

namida dake

kizudareke

jibun mo miezu

 

kowakunai kara

ashita e susumeba

dare ka ga oshite

mae wo susumeru you ni

 

Lalla

Bye for you

Lalla

Bye for you

 

 

 

.......................................

 

nanka

uta wo

kaichatta ka?

 

 

記憶のかけらに描いた 薔薇を見つめて
跡切れた想い出重ねる 変わらない夢に
Oh-Rusty Nail

どれだけ涙を流せば
貴方を忘れられるだろう
Just tell me my life
何処まで歩いてみても
涙で明日が見えない

序章に終わった週末の傷 忘れて
流れる時代に抱かれても 胸に突き刺さる
Oh-Rusty Nail

どれだけ涙を流せば
貴方を忘れられるだろう
美しく色褪せて眠る薔薇を
貴方の心に咲かせて

素顔のままで生きて 行ければきっと
瞳に映る夜は 輝く夢だけ残して
朝を迎える孤独を忘れて
赤い手首を 抱きしめて泣いた
夜を終わらせて

記憶の扉を閉ざしたままで 震えて
跡切れた想いを重ねる 青い唇に
Oh-Rusty Nail

どれだけ涙を流せば
貴方を忘れられるだろう
Just tell me my life
何処まで歩いてみても
涙で明日が見えない

苦しくて心を飾った・・・・今も
あなたを忘れられなくて

 

เดี๋ยวนนี้ถูก อาจารย์ล้อว่ามีวิธีการเรียน วรรณกรรม วรรณคดีแบบใหม่

เอาตัวเอง เข้าไปอินอยู่กับบทมากๆ จนสามารถเข้าใจความรู้สึกของตัวละครได้

 

นับมาตั้งแต่เรื่อง มันเอ็นกันเน็น โนะ ฟุตโตะโบลุ

 

ตัวละครนั่นก็ ตาบอด ข้างขวา...ข้าพเจ้า ตะลุยอ่านไปสามบท ก็ ตาแตก ต้องผ่าตากันเลยทีเดียว

 

เรื่องที่สอง ชิชะ โนะ โอะโคริ
ตัวละครสะดุดล้ม ...ข้าพเจ้า ก็ล้มมันหน้าคณะ ข้อเท่าแพลงอย่างแรง...จนปัจจุบัน คิดว่า เดี๋ยวต้องไปหาหมอจัดกระดูกละ

เรื่องที่สาม...อันนี้ไม่ได้ทำเอง แต่ เพื่อน ทำ มันโยชู หรือ โคะคินวะกะชู หัวข้อ "ฤดูหนาว"

ข้าพเจ้าก็เป็นหวัดมันกลางห้อง โดยที่ก่อนหน้าไม่ได้ มี อาการให้เห็นแต่อย่างใด

 

ล่าสุด...ทำกลอนสมัยใหม่ มีอยู่บท นึง มีคำว่า อิโนะจิ โอะ คาเคะเตะ

 

วันที่ควรจะได้ไปพรีเซ็นต์ ก็ทั้งไข้ทั้งหวัดกินงอมแงม ไปหาหมอเสียตังค์ไป พันสี่....หาหมอทีก็จนได้

 

ไปถึงห้องก็ไอๆๆๆ อาจารย์ อิวาอิ (สุดหล่อ) ก็เอาอีก

 

"พุทธรักษ์ ซัง ซนนะ นิ อิโนะจิ โอะ คาเคะนะคุเตะ โมะ อี่ เดสึโย"

 

ค่า....แต่มันช่วยไม่ได้นี่คะ อาจารย์ อาจารย์คิดว่าหนูอยากเป็นแบบนี้เหรอ คะ ฮือๆ

Hydrangea
作詞：INORAN  作曲：INORAN

微笑み刻む口角は 青い孤独をいつも呼んだ
มุมปากที่วาดขึ้นเป็นรอยยิ้มนั้น ไม่ว่าเมื่อไร ก็เรียก ความเปล่าเปลี่ยวแสนเศร้าเอาไว้เสมอ
そのたび苛立ちの理由 抱えきれずに
และทุกครั้ง ก็ไม่สามารถที่จะโอบกอดเอาเหตุแห่งความกังวลใจเอาไว้ได้หมด
矛盾さえ呑み込む君がいた
และเมื่อนั้นก็มีเธอที่คอยกล้ำกลืนเอาความขัดแย้งเหล่านั้นลงไป

 

「誰かの科白 多くを失い やっと自分になれたって」
“ใครเคยกล่าวเอาไว้ว่า สูญเสียไปมาก ในที่สุดก็จะกลายมาเป็นตนเองในตอนนี้ได้” 
「抱き合い迷い 溺れていく痛み」雨のカーテン包むけど
 “ทั้งความสับสนที่โอบกอดไว้ กับ ความเจ็บปวดที่ยิ่งทำให้จมลึกลงไป ”แต่ก็ถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วย ม่านสายฝน 
「残る爪痕は 消えることない」 それでも安らぎの場所を
そう 探し求めていたね
 “แม้รอยเล็บที่ทิ้งเอาไว้จะไม่มีวันจางหาย” แต่นั่นก็เป็น สถานที่เงียบสงบที่ออกตามหาเรื่อยมาไม่ใช่หรือไง

How deep is your heart? 奇跡を待っているだけでは
                                หากจะรอเพียงแค่ปาฏิหาริย์ให้บังเกิด
Is it still hurting you? 何も得ることはそう出来ない
                              ก็ไม่มีทีท่าจะได้อะไรขึ้นมา
You are the one for me 大切な君の輝きを
                                 ความสดใสของเธอที่เป็นคนสำคัญนั้น
This is the answer that I give 無くしてしまわぬように
                                      ขออย่าได้ทำมันหายไป
これから この先も 愛し合いたいから
เพราะว่า จากนี้ หรือต่อจากนี้ ก็อยากจะรักกันต่อไป
僕は君の鏡でありたい
ผมอยากจะเป็น กระจกของคุณ

色無い 涙の空の下 色づき始めた紫陽花の花

ภายใต้น้ำตาที่ไร้สีของท้องฟ้า ดอกไฮเดรียนเยียที่เริ่มแต่งแต้มสีสัน
雫 集めて より深く 光を吸って

หยาดน้ำที่ไหลรวมเอาประกายแสงเข้มเอาไว้
変わりゆく色は 季節 教えてくれる
สีสันที่เปลี่ยนไปนั้นได้บ่งบอกให้รู้ได้ถึงฤดูกาล

「忘れかけてた いつも何時だって 通り過ぎて気付くくせに」

“ลืมเลือนไป ไม่ว่าเมื่อไร เวลาใด ผ่านเลยไปทั้งๆที่ก็ควรจะรู้สึกตัว”
「大人のふりして 回り道して」 理屈でコーティング バ レル ヨ
คิดว่าหาก”แสร้งทำตัวเป็นผู้ใหญ่ แล้วเดินเลี่ยงปัญหานั้นไป” เปลือกที่ห่อหุ้มเอาไว้ สุดท้ายก็จะต้องแตกออก
「幾重もの時 いつも寄り添い 咲いている花のように」
 “แม้ในเวลาที่หนักหนา  ก็จะก้าวมาอยู่เคียงข้างกันทุกครั้งไป  เช่นเดียวกับดอกไม้ที่ผลิบาน  ”
ひとつに重ねて 色鮮やかに

ซ้อนทับลงมาเป็นหนึ่งเดียว รวมกันเป็นสีสวยสด

How deep is your heart? 奇跡を待っているだけでは
                                                      หากจะรอเพียงแค่ปาฏิหาริย์ให้บังเกิด

Is it still hurting you? 何も得ることはそう出来ない
                                                ก็ไม่มีทีท่าจะได้อะไรขึ้นมา
You are the one for me 大切な君の輝きを

                                ความสดใสของเธอที่เป็นคนสำคัญนั้น
This is the answer that I give 無くしてしまわぬように
                                       ขออย่าได้ทำมันหายไป
これから この先も 愛し合いたいから
เพราะว่า จากนี้ หรือต่อจากนี้ ก็อยากจะรักกันต่อไป
僕は君の鏡でありたい

ผมอยากจะเป็น กระจกของคุณ

ฉันทำผิดอะไรไปตรงไหน

คิดอะไรพลาดไป หรือยังไงนะ

ทำไม เหตุ กับ ผล มันกลับกันไปหมด

ทำไม สิ่งที่ ตนเอง มอง ตนเอง เข้าใจ

ถึงดูผิด แปลกไปในสายตา คนอื่น

 

แต่ก็ถูกในสายตา คนอีกพวกเหมือนกัน

 

อึ้ง งงงัน

 

บอกซิ่ว่า ผิดตรงไหน
อะไรทำได้ ทำไม่ได้

จะได้แก้ไข ให้กลับมาเข้าที่เข้าทางกันเสียที