puttarak's profilep.k.a ~pretty kind anima...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 31 Afraid to sleepเอาอีกแล้ว พ่อแม่พี่น้อง
อาการกำเริบ เหมือนก่อนมาไม่มีผิด
แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก นอนไม่ได้
อันที่จริง ก็นอนได้อ่ะนะ แต่ไม่กล้านอนมากกว่า
กลัวว่า ถ้าหลับแล้วหลับเลยขั้นมาจะทำยังไง
แบบ เปิดประตูเข้าไป เพื่งตายมาได้ 2 ชั่วโมง แต่ อืดเหมือน 2 วัน อะไรประมาณนั้น
ไม่เอาเฝ้ย ยังไม่อยากตาย
รอให้ฉันมีหนังสือ เป็นของตัวเองก่อน แล้วจะตายค่อยว่ากีน อีกที
ไม่อยากหลับ
ไม่อยากหลับ
ปวดใจ
นี่ไม่ใช่การเล่นสำนวน
มันปวดจริงๆ
ไม่อยากหลับ
หวังว่า วันนี้ไปหาหมอ คงไม่ต้องเสียเงินมาก
เพราะ ไม่มีเฝ่ย January 27 เกืดอะไรขึ้นกับชีวิตไม่มีอะไรมากมาย แค่กำลังสงสัยว่าทำไมช่วงนี้ นอนไม่ค่อยหลับเวลาที่ควรจะหลับ
และหลับไม่ค่อยตื่นเวลาที่ควรจะตื่น
ประกาศ
การมาอยู่ญี่ปุ่น ด้วยทุนที่ประเทศชาตืบ้านมันให้มา เที่ยวโดยเฉพาะนั้น
ทำให้คน ขี้เกียจ ตัว กลม ( ปรกติ เขามีแต่ ตัวเป็นขน) อยู่แล้ว
ขี้เกียจมากขึ้นไปกว่าเดิม
แต่ยังไงเสีย วันนั้ไปเรียนครบทุกวิชา เจ้าค่ะ ประกาศ ไม่โดด เลยซักคาบ
สุดยอดจริงๆเลยฉันนี่
และ สุดที่รัก ก็มาเรียนด้วย อะหหุ
แพททริค ....เสื้อสีส้มสะท้อนแสงแบบว่า ใครมองไม่เห็นความเจิดจ้า เจืดจรัสของเธอก็คงจะเรียกได้ว่า
ตาบอดสี....เห็นปลาที่เป็น แบคกราวน์ รีเปล่าล่ะ สีเดียวกันเลย
คนอะไร หล่อโคตร หล่อมาก
อ้ากกก
ชีวิต นกยูง
จะหาสาระอะไรมี นอกจากเขียนนิยาย และ จอบโปร
เฮ้อ....
คิดถึงเพื่อนๆนะ
พวกอิ๊งค์ ปี 4 ทั้งหลาย
เดี๋ยวก็จบแล้วเพื่อน ...ละคร...รายงาน ...และตัวพวกแกเอง
อนาคตที่สดใสรอพวกแกอยู่นะเฟ้ย อย่าเพิ่งท้อ
ท้อตอนนี้ ก็เดินเชิดหน้าไปสมัครงานไม่ได้อ่ะดิ่
เชิดหน้าไว้เพื่อน ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขั้น
ฉันชอบบอกพวกแกใช่มั้ย ว่าอย่าดาวน์ ตัวเอง
มันไม่มีอะไรดี หรอก
เราก็มีดีของเรา ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
ฉันก็อยู่เป็นกำแพงให้พวกแกนะเฟ้ย จำไว้
(อ้วก โคตร น้ำเน่าเลยว่ะ)
เอาเหอะ
ขี้เกียจพืมพ์แล้ว มีนจิ้มไม่คอ่ยจะถูก
จบการรายงาน
นกยูง โหมด ยังคงปั่นนิยายต่อไป
January 20 โอ้ย เครียดหัวจะแตกแล้วครับ
 ใครก็ได้มาช่วยแต่งนิยายหน่อยเร็ว
เอาแนวอีโรติคนะ
ตอนนี้ เชื่อมั้ย ว่าฝันเห็นแต่หน้าตัวละคร ยินหัวเราะ อะหุหุ เยาะเย้ยอยู่อย่างสนุกสนานว่า
แต่งไม่ทันล่ะซิ่ กำหนดส่งแล้วนี่
 ก็ พยายามแล้วนะ พยายามอย่างที่ไม่เคยทำกับการเขียนนิยายเรื่องไหนมาก่อน
ไม่รู้ทำไมว่ากว่าจะมาในแต่ละหน้าๆ มันถึงได้ใช้เวลายาวนานขนาดนี้
หรื่อ เราเขียนฟิค ด้วย เอ็มเอสเอ็นมากเกินไป
ถึงได้ลืมไปว่า การทั่จะมาซึ่ง เรื่องและพล็อตที่ไม่ต้องอาศัย สถานการณ์พาไปนั้นมันเป็นยังไง
ผิดหวังในตัวเองจริงๆ
ความคิดที่ว่าซักวัน อาจจะได้มี รวมเล่มของตัวเอง คงจะห่างออกไปอีกนึด
เพราะเริ่มจะรู้ความยากลำบากของชีวิตแล้วว่า
แต่ละคำ แต่ละประโยคนั้นไม่ใช่แค่ พิมพ์ลงไป แต่มันต้อง คิด คิด คิด อีกสามพันแปดร้อย กับอีก สั่สิบเก้าตลบเพื่อให้ได้มา
อยากจะขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ ลูคุง คุรุจัง โอปอล และคนอ่านที่รอ และเชื่อมั่น
พีจัง ก็เป็น พวกใช้ไม่ได้แบบนี้เสมอล่ะ
โอ้ย ปวดหัว เครียด นอนน้อย
รู้สึกว่ายาแก้เครียดที่อุตส่าห์ไปขอหมอมา ด้วยปริมาณทื่ว่า ตอนขึ้นเครื่อง กลัวว่าจะโดนจับนั้น จะลดลงไปบ้างแล้ว
มันคงไม่ติดหรอก...มั้ง
กินแล้วก็หลับนี่นา
ฮ่ะๆ
ไปล่ะ
นกยูง พีจัง พีเคเอ ปลาทอง แล้วแต่จะเรียกเถอะ
|
|
|
